Uzay Topları (1987)

Bazen bir filmde ne bulacağınızı bilmezsiniz; işte uzayda, komedide ve dozu kaçırılmış maceralarda kaybolacağınız bir alan “Uzay Topları” (1987). Mel Brooks’un kaleminden çıkan bu bilim kurgu şaheseri, o yıllarda sinema dünyasına damgasını vurmuş bir parıltı. Şöyle düşünün, kötü adam Dark Helmet (Rick Moranis) prenses Vespa’yı (Daphne Zuniga) kaçırıyor ve gezegenin havasını çalmayı planlıyor. Bu bir komedi filmi ama tam anlamıyla bir uzay operası… Harbiden, bu senaryo olamaz!

İşin içine başka bir karakter girince, daha da ilginç hale geliyor. Korkusuz Lone Starr (Bill Pullman) ve yarı insan yarı köpek yardımcısı Barf (John Candy) devreye giriyor. İkili, prensesi ve gezegeni kurtarmak için yola çıktıklarında, zamanla yarışmak zorunda kaldıklarını unutmayın. Aman dikkat! Uzay topları insana bir an bile nefes aldırmıyor.

Mel Brooks’un mizah anlayışı, daha ilk dakikadan itibaren sizi içine çekiyor. Uzay macerası dendiğinde akla gelen “Yıldız Savaşları” serisine göndermeler yaparak, hem gülüp hem de eğlenmenize olanak tanıyor. Bir komedi harikası derken, gerçekten kalpten bir gülme garantisi veriyorum. Bu film, o zamanın bilim kurgu klişeleriyle alay ederken, izleyiciye güldürürken düşündürüyor. Ve o mitolojik dizilerin öncüsü olduğunu kendi kendine seslice haykırıyor.

Kasvetli bir atmosfer yok; bunun yerinde, yüksek tempolu, bol esprili bir serüven var. Ucha, barf, söylenip söylenip gelmeyen fıkralar var.

Eğer hâlâ izlemek için tereddüt ediyorsanız… of ya, ne bekliyorsunuz? Bu film, sadece bir komedi değil, aynı zamanda yıllar içinde birçok nesli eğlendiren efsane bir yapım. Hemen izlenmeli, hemen!