Tokyo Ghoul (2014)

Tokyo’da, gizemli ve korkutucu hortlakların varlığı bir kabusa dönüşmüştür. “Tokyo Ghoul”, bu karanlık atmosferin içinde sıradan bir hayat süren Kaneki’nin hayatını ele alıyor. Kaneki, bir arkadaş gibi gördüğü Rize’yle tanıştıktan sonra, her şeyin değişeceğinden habersizdir… Harbiden, bu gizemli kadın, her şeyin başlangıcını simgeliyor. Ne oldu da bu sıradan üniversite öğrencisi, bir hortlakla karşılaşınca dünyası alt üst oldu?

Film, tam da bu noktada izleyiciyi çekiyor. Kendine özgü anlatımı, karakterlerin derinliği ve tüyler ürpertici olay örgüsü ile “Tokyo Ghoul”, yalnızca bir korku filmi değil, aynı zamanda insan doğasının döngülerini keşfeden bir yapım. Yani, bu hortlaklar, sadece dışarıda değil, insanın içinde de var… Natsuki Hanae, Sora Amamiya gibi muhteşem seslendirme sanatçılarının performanslarıyla karakterler adeta can buluyor. Kaneki’nin dönüşümü, izleyiciyi derinden etkiliyor.

Bir yandan aksiyon dolu sahnelerde, diğer yandan içsel çatışmalarla dolu bir yolculuğa çıkıyoruz; of ya, izlerken gerçekten nefesimi tutuyorum. Yönetmenler Yoshifumi Sueda ve Shuhei Morita, şehrin karanlık sokaklarını, korkunun ve gerilim dolu anların hakim olduğu bir atmosferle harmanlayarak sunuyor. Gözlerimizin önünde, Kaneki’nin hikayesi sarmal bir hal alırken, bizler de onu izlemeye ve onunla birlikte korkmaya mahkum oluyoruz.

Kısacası, “Tokyo Ghoul” izleyeceğiniz her sahnesiyle, sadece korkutmakla kalmayıp, düşündüren bir yolculuğa çıkarıyor. Hani bazı filmler vardır, duble koltuğa yayılır ya, bu da onlardan biri… Korkunun ve hayatta kalmanın sınırlarını zorlarken, insanın içindeki canavarı ortaya çıkarıyor. Şimdi herkesin hikayesi yazılmanın eşiğinde… Yeterince cesur musun?