Şeytan Marka Giyer (2006)

New York’un kalbinde, moda dünyasının ışıltılı ama bir o kadar da acımasız dünyasında bir yolculuğa hazır olun. “Şeytan Marka Giyer”, acımasız bir iş ortamında hayatta kalmaya çalışan genç bir kadının hikayesini anlatıyor. Andy Sachs (Anne Hathaway), sıradan bir hayat süren bir gazeteciyken ünlü moda dergisi Runway’de asistanlık yapma fırsatını yakalar. Ama abartmıyorum, bu iş tam anlamıyla bir cehennemin kapılarını aralıyor.

Patronu Miranda Priestly (Meryl Streep), Quasimodo gibi modayı döngü içinde getiren, ilham verici ama bir o kadar da korkutucu bir figür. Hiçbir şeyin ona etkileyemediği bu kadın, çalışanları üzerinde terör estirirken, Andy’yi de kendi acımasız kurallarına göre eğitmeye başlıyor. Yani düşünsene, sabah uyanıyorsun, makyajını yapıyorsun ama son dakika şansın kalmadı ve Miranda’nın gözünde bir anda efsane bir “model olabilirsin” ya da “tam bir felaket” haline geliyorsun.

Andy, her geçen gün kendisinden daha fazla şey feda ederken, bir yandan da modanın heyecan verici ama dar sokaklarında kaybolmuş hissetmeye başlıyor. “Ben kimim ki bunu yapabiliyorum?” diye düşündüğü o anlar yok mu… Gerçekten harbiden insanı sarsacak sahneler. Film, sadece şıklık ve tasarım değil, aynı zamanda kendini bulma, cesaret ve fedakarlık üzerine bir hikaye.

Tabii ki Andy’nin yanında, onun destekçisi ama bir o kadar da alaycı olan arkadaşları, Nigel (Stanley Tucci) ve Emily (Emily Blunt) gibi karakterlerle dolu bir kadro var. Hepsi, bu moda karmaşasında kendilerine yer edinmeye çalışıyorlar. Bir tarafta hayalleri, diğer tarafta ise acımasız gerçekler.

“Şeytan Marka Giyer”, sadece bir moda filmi değil; aynı zamanda içsel bir yolculuğun, kendini keşfetmenin hikayesi. Snob bir dünyada sıradan bir kadın olarak ne kadar yükselebileceğini anlatıyor. Dikkatli olun, bu film izleyiciyi kendine çekerken, kesinlikle bir daha düşünmenize sebep olabilir… Kim bilir, belki de bir gün herkes için moda, sadece bir gösteri değil, hayatın kendisi haline gelebilir.