Paranoya (2011)

Martha, hayatı nasıl bu hale geldi anlamıyor. Bir anda kendini karizmatik bir tarikatın içinde buluyor; ruhunu daha önce yaşamadığı bir tehdit altında hissediyor. Sean Durkin’in etkileyici filmi “Paranoya”, izleyiciyi Martha’nın içsel çatışmalarına sürüklerken, bir yandan da toplumsal bir yapı olan tarikatların karanlık yüzünü gözler önüne seriyor. Elizabeth Olsen’ın canlandırdığı Martha, zor bir süreçten geçiyor; bir yandan özgürlüğünü bulmaya çalışırken, diğer yandan yaşadığı travmanın kurbanı oluyor. Ablası Lucy ile olan bağı giderek karmaşık hale geliyor. Vallahi, ablasına neler anlattığını düşündükçe insan derin bir üzüntü hissediyor. Ne de olsa, her şeyin bir bedeli var.

Martha, geçmişin izlerini silmeye çalışıyor ama eski anıları peşini bırakmıyor. Bulaştığı tarikat, onun zihninde sürekli debelenirken, gerçeklik algısı da aynı hızda parçalanıyor. Of ya, bir düşün! Hayatında yalnızca bir karın ağrısı olarak gördüğü bu varoluşsal sorunlar, onun zihnindeki tüm haritaları altüst eden bir deprem gibi. Hatta bazen… bazen bir kabus halini alıyor.

Hugh Dancy ve Sarah Paulson da Martha’nın hikayesine duygusal derinlik katıyor. Karakterlerin etkileşimleri, sıkı fıkı bir bağın veya tam tersinin ne denli karmaşık olduğunu anlamamıza yardımcı oluyor. Her an, izleyiciye, “ya gerçek budur?” dedirten sorgulamalar yaratıyor. Dolayısıyla, gerilim dolu bir yolculuğa hazır olun. “Paranoya”, izleyicisini sadece bir filme değil; bir tecrübenin içine çekiyor. İzlerken, o derin acıyı kesinlikle hissedeceksiniz. Bu film, tam bir psikolojik zihin savaşının portresi. Harbiden, izledikten sonra günlerce etkisinden kurtulmak kolay olmayacak…