Melissa P. (2005)

Melissa P., 2005 yapımı bir Luca Guadagnino filmi… Gerçekten etkileyici bir yapım, abartmıyorum. Bu film, 16 yaşındaki Melissa’nın karmaşık iç dünyasında dolaşmamıza olanak tanırken, baştan sona cinselliği keşfetmenin, gençliğin o naif ama bir o kadar da karmaşık anlarını gözler önüne seriyor. Sicilya’nın güzel manzaralarında kaybolmuş bir genç kızın hikayesi, aslında yalnızlık ve annesiyle kuramadığı derin bağın izlerini taşıyor. Tam bir gençlik dramı.

Melissa, ailesiyle bile bir arada olamayan, bir babanın yoğun iş yaşamı ve yeterince yakın ilişki kuramayan bir annenin gölgesinde kalmış bir birey. Of ya, yalnızlık ne zor bir şey… Kendi kimliğini anlamaya çalışırken, cinselliğin ve arzuların peşinden koşmak zorunda kalıyor. Genç yaşına rağmen, bu konuda izlediği dünyalar, hayal dünyasında bir yolculuk gibi. Gençlik, bir yandan özgürleşirken, diğer yandan toplumsal baskılar da bunu zorlaştırıyor. Harbiden, bu çelişkileri izlemek; insana hem düşündürüyor hem de kendi hayatıyla bir bağ kurduruyor.

Film, daha önce çok satan bir kitap olan “Yatmadan önce yüz darbe fırçası”ndan esinleniyor. Göz alıcı görüntülerle dolu; renk paleti ve atmosferiyle adeta seyirciyi içine çekiyor. İşin güzel tarafı… o karanlık temalar, izleyiciyi rahatsız etmiyor. Aksine, genç bir kızın cinsellik arayışını, mutluluğunu ve hayal kırıklıklarını anlamamıza yardım ediyor. Sanki herkes bir yerden tanıdık geliyor gibi. Bütün bu samimi detaylar, izleyiciyle güçlü bir bağ kuruyor.

Sonuç olarak, Melissa P., gençlik ruhunu son derece etkileyici bir şekilde yakalıyor. Belki de bu film, izleyenleri ikilemler içinde bırakıyor; ama işte bu yüzden izlemeye değer…