Künye 143 (2014)

Hayatın acımasız gerçekleriyle yüzleşmek zorunda kalan bir annenin öyküsüne hazır mısınız? “Künye 143” filmi, İran-Irak Savaşı’nın karanlık günlerinde, Olfat adlı bir kadının devasa yükünü ve dayanıklılığını gözler önüne seriyor. Narges Abyar’ın ustalıkla yönettiği bu dramatik yapımda, Olfat sadece çocuklarını değil, bir toplumun geleceğini de savunuyor. Merila Zarei’nin hayat verip ruh kattığı Olfat, bizlere savaşın sadece cephede değil, evlerde de yaşandığını hatırlatıyor.

Biliyor musun, Olfat’ın o içten mektubu bulduğunda yaşadığı korku, kendi hayatından çok daha büyük. Bir an bile düşünmeden, evladının kaderiyle ilgili kaygıları her şeyin önüne geçiyor. Yonos, babası gibi bir maden işçisi, arkadaşlarının ardında bıraktığı notta yazdığı “savaşacaklar” ifadesiyle işte o gün korkunç bir gerçeği öğreniyor. Hepimiz bir gün, sevdiğimizin geri dönmemesinin acısını tanımak zorunda kalabiliriz… Ve bu film de bizi aynı boşluğa düşürüyor.

Olfat, yaşadığı bu zorlu süreçte, İkbal ve Hediye gibi diğer annelerle birlikte, evlatlarının haberini almak için bir radyo taşıyor. Bir radyo hayata tutunmanın en cesur yolu olabilir mi? Bu sorunun peşine düşarken, bir yandan da savaşı ve yıkımı; kayıpları ve umutları sorguluyor. Çocuğunuzun isminin bir gün anons edileceği korkusunu yaşamak… Of ya, işte bu film; sadece gözyaşlarına değil, kalp çatlamasına da neden olabilir.

Künye 143, dostluk, sevgi ve fedakarlık gibi evrensel temaları işlerken, aynı zamanda savaşın getirdiği acımasızlığı da cesur bir dille ortaya koyuyor. Bu film, hayatımızda önemli bir yer tutan ilişkiler hakkında derin bir sorgulama sunuyor. Subsequent emotional landscapes… Yaşamınıza katılacak bütün o duygulardan kaçış yok; Künye 143 sizleri bekliyor.