Just Say Love (2009)

Zaman zaman hayatta karşımıza çıkan film ve diziler, bizim içsel yolculuğumuzun bir parçası haline gelir. İşte karşınızda “Just Say Love”… 2009 yapımı bu film, sadece fiziksel çekimlerin ötesine geçerek aşkın derinlerine dalıyor. Yönetmen Bill Humphreys, bu filmiyle pek çok ilişki dinamiğini sorgulamamıza neden oluyor. İki insanın bir araya gelişini sahnelerle öyle bir anlatıyor ki, aslında bedende başlayan her şeyin ruhsal bir yansıması olduğunu hissettiriyor bize.

Filmin başrollerinde yer alan Bill Humphreys ve Matthew Jaeger, karakterlerinin ruh hallerini öyle bir işliyor ki, izleyici kendini aniden o duyguların içinde buluveriyor. İki karakterin arasındaki çekim, kimi zaman bir bakışla, kimi zaman ise bir dokunuşla başlıyor. Ve bu, aslında… sadece cinsel bir arzu değil. Evet, cinsel çekim bir başlangıç ama gerçekten derin bir bağın, bir ruhsal yolculuğun tohumları burada atılıyor. “İlk olarak kalpte başlar mı?” sorusu, çoğumuzun merak ettiği ama yanıtını bulamadığı bir mesele. Film, bu sorunun cevabını ararken, izleyiciyi de düşünmeye itiyor…

Joseph Campbell’ın tarif ettiği o mutluluk hali, burada somutlaşıyor. Herkesin özlem duyduğu o iç huzur… İkili ilişkilerde çelişki; bazen bir kayıptan, bazense bir kazanımdan doğuyor. Görsel anlatım, karakterlerin ruhlarına yaptığı yolculukla birleşince, bu hikaye tam anlamıyla bir bütün haline geliyor. Bill Humphreys, öyle bir anlatım yaratıyor ki, gündelik hayatın kaosuna kapılmışken bir kez daha aşka, sevmeye dair umut besletiyor.

Sadece romantizmin değil, insani bağların da ne denli önemli olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor. Hayatın koşuşturmacasında unuttuğumuz bu duygu yoğunluğu, bazen bir film sahnesinde açığa çıkabiliyor. İşte “Just Say Love,” bu açıdan sevdiklerimizle olan ilişkilerimizi yeniden gözden geçirmemize neden oluyor. Harbiden, izledikten sonra, hayatta sevgiye yönelik sorgulamalarımız artıyor. Şimdi, sormak istiyorum: Peki, sizin kalbiniz, ruhunuz ve bedeniniz neler hissediyor?