Grinç (2000)

Whoville kasabası, her köşesinde ışıl ışıl süslemelerle dolup taşarken, bu yılki Noel kutlamalarının heyecanı dorukta. İnsanlar sokaklarda koşuşturuyor, en güzel hediyeleri seçmek için adeta bir yarışa girmişler. Fakat çok uzakta, Crumpit Dağı’nın tepesindeki karanlık bir mağarada, Noel coşkusundan habersiz, Grinç adında tuhaf bir varlık var. Bu adam, her yıl olduğu gibi, bu yıl da kasabanın mutluluğunu yerle bir etme planları yapıyor. Sanki bir çocuk gibi, sinir krizi geçirircesine düşünceli, ama içten içe bir o kadar da eğlenceli. Of ya, şu Grinç’in hallerine ne demeli, değil mi?

Jim Carrey’nin Grinç rolünde sergilediği performans, izleyicilerin içini kıpır kıpır ederken, her tiplemesiyle kahkahalar yaratıyor. Grinç’in sürekli olarak aşağıdaki insanlığa bakışı, sanki ona göre tüm bu kutlamaların bir şamata olduğunu gösteriyor. Ama detaya inildiğinde, aslında kalp kırıklıklarıyla dolu bir geçmişi olduğu da anlaşılıyor… Burada işler sıradan bir komedinin çok ötesine geçiyor. İnsan, sevdikleriyle bir araya gelip kutlamanın gücünü sorgularken, Grinç de içindeki sıcaklığı keşfetmeye başlıyor.

Ama her şey, küçük bir kızın cesaretle kapısını çalmasıyla değişiyor. Bu karşılaşma, hem Grinç hem de kasaba için her şeyi alt üst edecektir. Vallahi diyorum, bu minik kız şefkatini ve samimiyetini Grinç’e sunarken, kalplerde bir umut ışığı yakacak. Neyse ki, her ominous hikâyede olduğu gibi, içten gelen bir iyilik de gizli… Grinç’in karanlık planlarıyla dolu bu yolculuk, aslında onu biraz daha iyi birine dönüştürme mücadelesi haline geliyor.

Kazanan ya da kaybeden yok, aslında herkes kazanıyor. Bazen Noel, sadece bir kutlama değil. Bir araya gelmenin, sevgiyle dolmanın ve kalplerdeki karanlık köşeleri aydınlatmanın bir yolu… Hemen izlemeye başla, Grinç’in bu yolculuğuna katılmadan geçme!