Göz Zevki (1994)

Roma’nın tarihi güzellikleri arasında hapsolmuş bir hayat, kayıp bir aşk ve içsel çatışmalar… 1994 yapımı “Göz Zevki”, Tinto Brass’ın ustalığıyla karşımıza çıkıyor. Film, Dodo adında bir profesörün dramatik hikayesini konu alıyor. Her şey, eşinin başka bir adam için onu terk etmesiyle başlıyor. O andan itibaren Dodo’nun hayatı derin bir karanlığa sürükleniyor. Gerçekten de kaybettiği aşkın hatıraları ve eski günlerin özlemi, onu her gece erotik rüyalara sürüklüyor. Vallahi, izleyici olarak Dodo’nun içsel karmaşasını hissetmek kaçınılmaz oluyor…

Üniversitedeki yaşamı, akademik başarıları geride kalırken Dodo, bir öğrencisinin evine yaptığı davetle birlikte tuhaf bir döneme adım atıyor. Bu genç kadın, profesörün ruhundaki boşluğu fark eder ve ona yeni bir kapı açmak üzere gelir. Ama ne yazık ki, Dodo’nun kalbi hala eski eşinin hayalini peşinden sürüklüyor. Gerçekten de, bu içsel çatışma, filmin bir köşe taşı gibi yer alıyor. Az biraz komedi, biraz hassas drama derken, Dodo’nun bu iki dünya arasında sıkışıp kaldığını görmek, izleyiciyi adeta ekrana kilitliyor…

Katarina Vasilissa’nın güçlü performansı, Francesco Casale’nin karizmatik görüntüsü, özellikle de Cristina Garavaglia’nın canlandırdığı öğrenci, hikayeye farklı bir renk katıyor. Harbiden de, neyin gerçek, neyin hayal olduğunu sorgulatan sahneleriyle Göz Zevki, izleyiciye derin bir psikolojik yolculuk sunuyor. Bir yandan Dodo’nun aşkı nasıl yeniden kazanacağı, diğer yandan ise içindeki boşluğu dolduracak yeni bir duygu arayışı… Of ya, bu filmde her şey iç içe geçmiş. İçsel çatışmaların bu denli derin işlendiği bir yapı, her düzgün sahnesinde tutku ve melankoliyi ustalıkla harmanlıyor. “Göz Zevki”, izleyicinin sadece bakış açısını değil, hislerini de derinden etkiliyor.