Fleabag (2016) Fragman

Fleabag, seyirciyi taa Londra’nın karmaşasında kaybolmuş bir kadının hayatına sürüklüyor. Ama bu sadece bir kadın hikâyesi değil, tam anlamıyla hayatın sıradan ve komik taraflarını gözler önüne seren bir yolculuk. Phoebe Waller-Bridge’in kaleminden çıkan bu dizi, 2013 Edinburgh Festivali’nde sahnelenmiş bir tek kişi oyunundan doğarak televizyona uyarlanmış. Yani, duygular gerçek, hikaye samimi. Vay be, değil mi?

Sadece altı bölümden oluşan bu BBC3 yapımı, hemen her bölümde sizi kahkahalara boğarken bir yandan da aklınızı başınızdan alıyor. Fleabag’ın çatışmaları, kaybettikleri ve başına gelen komik olaylar, onun kenarda kalan bir orta sınıf kadını olarak hayatta kalma mücadelesinin bir yansıması. Annesini kaybetmiş, sevdiği bir arkadaşını da bir kazada yitirmiş… Yani, hem keder hem de absürd mizah bir arada. Tamam, biraz çılgın bir aileye sahip olması da işin tuzu biberi.

İlişkileri, özellikle de sıkıntılarla dolu ailesiyle olan dinamikleriyle çok tanıdık geliyor. Mesafeli babası, alaycı üvey annesi ve gergin ablası… Of, hakikaten insanı içinden kıpır kıpır eden bir yapı var. Ve bu karakterler, izleyiciye tam anlamıyla dokunan bir empati kurma fırsatı sunuyor. İzlerken, “Vay be, bu kadın da ne zorluklardan geçiyor!” derken kendinizi buluyorsunuz.

Fleabag, Anlatımıyla, izleyicinin içinde bir yerlerde bir şeyler uyandırıyor. Mesela, hayatın ne kadar tuhaf ve bazen trajikomik olduğu gerçeğiyle yüzleşiyorsunuz. Biraz komedi, biraz dram… Hani farkında olmadan kendi hikâyenizi duygularınızda buluyorsunuz. Sonuç olarak, Bir dizi daha değil, bir hayat dersi… Ve belki de kahkaha ile hüznün birleştiği nadir bir eser. Harbiden, Fleabag’ı izleyen herkes bu karmaşanın içindeki ferahlığa dair bir şeyler buluyor.