Doğu (2021)

Doğu, hayallerin peşinden koşmanın getirdiği baskıları ve absürt komik anekdotları harmanlayan bir yapım. İlay Alpgiray’ın yönetmenliğinde hayat bulan bu film, sıradan bir gencin sıradan olmayan hikayesini anlatıyor. Doğu Demirkol’un canlandırdığı Doğu karakteri, yıllarını mühendislik okumakla geçirmiş; ama aklında, kalbinde başka bir çağrı var: komedyen olmak. Ailesi, çevresi, hatta arkadaşları onun için belirli bir kalıba sıkışmayı tercih ediyor. “Bir Cem Yılmaz olamazsın.” diyerek hayallerini küçümseyen bir ailede büyümek hiç de kolay değil…

Doğu’nun trajikomik serüveni, kariyer hırslarının ona sunduğu baskılarla başlıyor. Doğu, en yakın arkadaşı Özgür’ün karamsar bakış açısıyla da sürekli yüzleşmek zorunda. Arkadaşının tek hayali bir BMW sahibi olmakken, Doğu’nun asıl arzusu sahnelerde güldürmek. Kendisi henüz daha mezun olabilmiş değilken, etrafındaki herkesin kurallara uygun bir hayatı varken, Doğu kendi yolunu bulmak için çırpınıyor.

Ege Kökenli, Kubilay Tunçer ve Banu Fotocan gibi yetenekli oyuncuların da destek verdiği bu yapım, sadece bir dram değil; aynı zamanda, hayatta kalma mücadelesinin güldüren taraflarını da gözler önüne seriyor. Bir yandan kendi içsel çatışmalarıyla boğuşurken, bir yandan da gülmeyi unutturmadan hayata tutunmanın yollarını arıyor. Doğu’nun hikayesindeki o kaotik denge, her izleyiciye tanıdık gelecek ve bir yerlerde kendimizi bulmamıza neden olacak…

Hayatın sıradan akışı içinde yaşanan bu özel anlar, tıpkı gerçek yaşam gibi, karmaşık ve bir o kadar da komik. İzleyici, Doğu’yla birlikte düşüp kalkarken; umudun, hayallerin peşinden koşmanın ve en önemlisi, kendin olmanın değerini yeniden anlamaya başlayacak. Ve belki de en az Doğu’nun kendisi kadar, sıradışı bir hayatın ne denli olağan olduğunu göreceğiz. Harbiden, öyle değil mi?