Delinquent Schoolgirls (1975)

1975 yapımı “Delinquent Schoolgirls”, tam anlamıyla eğlencenin sınırlarını zorlayan bir film. Greg Corarito’nun yönetmenliğinde hayata geçirilen bu yapım, birbirinden ilginç karakterlerin sıradışı hikâyelerine odaklanıyor. Düşünün, bir akıl hastanesinden kaçan üç adam, bir yandan kendi içsel karmaşalarıyla yüzleşirken diğer yandan kendilerini bir kız okulunun ortasında buluyorlar… Hemen burada bir parantez açmalıyım: Bu kaçışın nasıl geliştiği ve sonuçlarının ne olacağı konusunda meraklanmamak elde değil.

Filmdeki üç ana karakterimiz arasında ; kötü bir taklitçi, bir beyzbol oyuncusu ve bir modacı yer alıyor. Bu üç kafadar, kendi hastane gündemlerinden tamamen uzak bir serüven peşindeler. Kız okulunun kapısından içeri adım attıklarında, beklentilerinin çok ötesinde bir karşılaşmayla yüz yüze geliyorlar. Bu noktada, her şeyin tam tersi olan bir eğitim sistemiyle karşılaşacaklar. Zira bu kızlar, karate ve güreş gibi becerilerle donatılmış… Aman dikkat! Darbeleri yedikten sonra bu üç saf adam kendilerini pek de misafir gibi hissetmeyecekler.

Filmin komedi unsurları, karakterlerin bireysel dinamikleriyle zenginleşirken, dram unsuru da arka planda sağlam bir şekilde işleniyor. Vallahi, bir an bile sıkılmıyorsunuz. Tam aksine, her sahnede kurgulanmış olan mizah ve dram dengesinin tadını çıkarıyorsunuz. Karakterlerden birinin “Hayatım boyunca böyle bir kötü taklitçi görmedim” gibi bir repliği ile gülme krizine girebilirsiniz. Harbiden, filmi izleyenler arasında bir sürü kahkaha patlaması olacağını garanti edebilirim!

“Delinquent Schoolgirls”, bu sıradan görünümünün altında barındırdığı derin hislerle, izleyenleri hem güldürmeyi hem de düşündürmeyi başarıyor. Yani, hem eğlence hem düşünülecek şeyler arayanlar için kaçırılmayacak bir fırsat… Böyle bir filmi izlemek de; insanın ruh haline ne kadar iyi geldiğine dair güzel bir örnek aslında.