Bloomington (2010)

Bloomington, gençlik, bağımsızlık ve aşkın karmaşık dokularını ustaca işleyen, etkileyici bir drama filmi. Fernanda Cardoso’nun yönetmenliğini üstlendiği bu yapımda, eski bir çocuk oyuncunun üniversitedeki yeni hayatı ve içsel çatışmaları oldukça etkileyici bir şekilde ele alınıyor. Allison McAtee’nin canlandırdığı karakter, bir türlü peşini bırakmayan geçmişiyle yüzleşirken, aynı zamanda kendini bulma yolculuğuna çıkıyor. Abicim, kim bilir belki de bu geçiş sürecinde kendi kimliğini keşfetmenin ne kadar zor olduğunu bizlere hatırlatıyor.

Film, oyunculuğun dışındaki dünyada kendini bulma mücadelesini en derin tonlarda sunuyor. Öyle ki, üniversitedeki dersler ve sosyal yaşam arasında kaybolmuş gençlerle dolup taşan kampüs, beklenmedik bir şekilde bir öğretmenin – yani Sarah Stouffer’ın canlandırdığı profesörün – hayatına girmesiyle bambaşka bir hale bürünüyor. İlişkiler geliştikçe, bu ikili arasında bir bağ oluşuyor; ama işte burada o zorlayıcı sorular da baş gösteriyor… Ne yapmalı? Kalbi mi, aklı mı dinlemeli?

Film, sadece bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bu ikilinin ayrılıp tekrar bir araya gelme çabasının arka planındaki duygusal karmaşayı da bizlere sunuyor. Akademik dünyada yükselme arzusu ve hayallerine geri dönme isteği arasında kalan genç kadının seçimleri, izleyiciyi derinden etkiliyorken, “Acaba gerçekten hayallerimizin peşinden mi koşuyoruz, yoksa sadece başkalarının beklentilerine mi göre yaşıyoruz?” sorusunu akıllara getiriyor…

Sonuç olarak, Bloomington, duyguları hayatlarının merkezine alan bir film. İzlerken insan kendini sorguluyor, hayata dair birçok şey düşünmeden edemiyor. İzleyin, belki bir şeyler sizin için de değişir…