Beni Asla Bırakma (2010)

Ne kadarını bilirsin, bilmiyorum ama “Beni Asla Bırakma” gerçekten düşündürücü bir film… Mark Romanek’in yönetiminde hayat bulan bu yapımda, Carey Mulligan, Keira Knightley ve Andrew Garfield gibi isimler, bambaşka bir gerçekliğin peşine düşüyorlar. Klonlanmış bir yaşam… Üç yakın arkadaşın hayatı, yalnızca çocukluk anılarıyla dolu olan bir yatılı okulda başlıyor. Ruth, Tommy ve Kathy’nin masumiyet dolu günleri, ikincil bir gerçekliğin belirlediği sınırlarla hızla şekilleniyor. Gerçekten içler acısı bir durum değil mi? Hayat, onların geleceğini nasıl da öngörüyor…

İşin aslı, bu film o kadar etkileyici ki, izlerken içinizden bir şeylerin parçalandığını hissediyorsunuz. Vallahi öyle. Hayatın ne kadar kıymetli olduğunu sorgulatıyor. Arkadaşlık, dostluk… Bazen bir ‘aile’ olmanın nasıl bir şey olduğunu ön plana çıkarıyor. Ama her şeyden öte, klon olmanın ne demek olduğunu irdeletiyor. Her biri, kendilerine biçilen kaderle yüzleşmeye kararlı olsa da, bu yüzleşmenin ardında yatan gerçeği kabul etmek zorunda kalıyorlar. Of ya, bu durum ne kadar zor, bir düşünsenize.

Üçünün de yaşamı, hayatın onlara dayattığı gerçeklikle yüzleşmek zorunda kalırken, dostluklarının ne denli derin olduğunu da tecrübe ediyorsunuz. Aşk… Kaybın acısı… Hayaller… Hepsi bir arada. Her anı, her yaşanmışlık, izleyicide yoğun bir duygusal etki bırakıyor. Sonuç olarak, “Beni Asla Bırakma,” dramatik yapısıyla fazlasıyla iç parçalayıcı. Sizi düşündüren, sorgulayan bir şeyler arayanlara hitap ediyor. Sonunda bu film, her şeyin bir sonu olduğu gerçeğiyle yüzleşmenizi sağlıyor. İzledikten sonra birkaç gün düşündüren şakalar gibi, harbiden… Geleceğe dair umut, dostluk ve belki de bir tür vefa üzerine harika bir yolculuk sunuyor. Hayatınıza büyük bir anlam katacağına eminim…