Sex (2020)

Cathrine, bu filmde pek çok insanın yaşadığı bir deneyimi dile getiriyor. Bir call center’da çalışan Cathrine, aşk ve cinsellik üzerine başkalarına tavsiyeler verirken, kendisi aslında aşkla ilgili belirsizliklerle dolu… Gündelik hayatın içinde kaybolmuş, bir yandan başkalarına sözler söylerken, kendisini sorgulamanın eşiğinde. Selma ile aralarında yaşanan o kısacık öpücük, Cathrine’in içindeki duygusal karmaşayı daha da derinleştiriyor. Vallahi, bu öpücükten sonra Cathrine’in hayatında bir şeylerin değişmesine kesin gözüyle bakıyoruz.

Ancak sevgilisi Simon, cinsel isteksizlikle boğuşurken, bu ilişkinin nereye gideceği belirsizliğini koruyor. Arada bir yere sıkışmış durumda. Cathrine’in Selma’ya duyduğu ilgiyle, Simon’un isteksizliğinin yarattığı kopukluk arasında kalıyor… Hadi canım, ne garip bir durum değil mi? İlişkinin özündeki samimiyetin kaybolduğunu görmek, insana gerçekten de ağır geliyor. Cinselliğin yalnızca fiziksel bir şey olmadığını, duygusal bir derinlik barındırdığını gösteriyor film.

Yönetmen Amalie Næsby Fick, karakterlerin tutkulu ve zorlayıcı duygularını öyle bir işliyor ki, izleyici olarak Cathrine’in içsel yolculuğuna tanıklık ediyoruz. Sara Fanta Traore’nin canlandırdığı Cathrine, izleyiciyle kurduğu bağla samimiyeti, belirsizlikleri ve arzuları dile getiriyor. İzlerken “of ya, benim de başıma gelmişti” hissine kapılmanız işten bile değil.

Sonuçta, “Sex” bize yalnızca cinselliği değil, aynı zamanda aşkı, arayışı ve ilişkinin karmaşık yapısını sorgulatıyor. Bütün bu karmaşanın içinde belki de aradığımız şey, en basit haliyle, birbirimizle açıkça konuşabilmek… İşte bu yüzden film, izleyiciyi düşündürüyor ve herkesin içindeki derin duyguları ortaya çıkarıyor.